Вярнуцца на сайт
Мілашаў лірычны герой змяняе касцюмы, маскі, ролі... Аляксандр Фют
Я не нарадзіўся ў Польшчы, не выгадаваўся ў Польшчы, не жыву ў Польшчы, але пісаў па-польску. «Прыватныя абавязкі»
Паэт злучае і складае адзін з адным вобразы, сімвалы, знакі, што паходзяць з розных культураў... Бажэна Хшанстоўска
Мілаш аднавіў рамантычны ўзор паэта, увасабляючыся ў ролю мудраца, прарока, выхавальніка народу. Ежы Квяткоўскі
Мілаш увесь — гэта незастылая, арыгінальная думка ў развіцці. Артур Мендзыжэцкі
Предыдущая цитата Следующая цитата «Родная Еўропа» — год Чэслава Мiлаша
Вершы
Што робіш, паэт, на руінах
Сабору Сьвятога Яна
У цёплы вясновы дзень?

Пра што ты думаеш тут,
Дзе вецер нясе ад Віслы
Пыл чырвонае крушні?

Ты кляўся ня быць ніколі
Плакальніцай жалобнай.
Ты кляўся не дакранацца
Да ранаў свайго народу,
Каб іх не зрабіць сьвятыняй,
Праклятай сьвятыняй, насланьнем
Тваіх далёкіх нашчадкаў.

Ды гэта плач Антыгоны,
Што не знаходзіць брата,
Ды гэта звыш чалавечай
Меры. Сэрца — як камень,
Дзе жамярыцай замкнулі
Зерне цёмнай любові
Сама няшчаснай зямлі.

Ці так я хацеў кахаць,
Ці пра гэтае марыў?
Ці так я хацеў шкадаваць,
Ці пра гэтае марыў?
Маё пяро мне здаецца
Лягчэйшым за пёры калібры.
Мне гэткі цяжар не пад сілу.
Як жыць у гэтай краіне,
Дзе наступаеш на косьці
Непахаваных блізкіх?
Галасы чую, бачу ўсьмешкі.
Як пісаць мне? Пяцёра рук
Хапаюць маё пяро
І кажуць пісаць гісторыю
Іхных жыцьця і сьмерці.
Ці плакальніцай жалобнай
Мне стацца наканавана?
Не, пяяцьму людзкія сьвяты,
Залатыя гаі, да якіх
Мяне ўводзіў Шэксьпір. Пакіньце
Хвілю радасьці для паэтаў,
Бо йнакш загіне ваш сьвет.

Вар’яцтва жыць без усьмешкі
І паўтараць два словы,
Зьвяртаючыся да мёртвых,
Да вас, чыім лёсам
Мусіла быць весялосьць
Думак, пачуцьцяў, песень, бяседаў.
Два ўратаваныя словы:
Праўда і справядлівасьць.

Кракаў, 1945

Пераклаў Андрэй Хадановіч

Інтэрв’ю

28 ліпеня 2011

Адам Паморскі: «Абы не выявілася, што Мілаш – сапраўдны беларус, і ніхто іншы»

Адам Паморскі, вядомы польскі перакладчык, літаратуразнаўца, старшыня польскага ПЭН-цэнтру, дзеліцца некаторымі меркаваннямі пра Чэслава Мілаша.

21 чэрвеня 2011

Наталля Гарбанеўская: Мілаш - чалавек-эпоха.

Гадоў сем таму Аляксандр Ф«ют, адзін з самых уважлівых даследчыкаў творчасці Чэслава Мілаша, пісаў – на прыкладзе адной кнігі, але гэта можна распаўсюдзіць і на іншыя – пра ролю прыватнай, індывідуальнай біяграфіі Мілаша як матэрыялу для яго паэзіі: «Яе [біяграфію паэта] можна ўспрымаць як дзіўны і адчувальны ўрок выпадковасці чалавечага лёсу, урок, які гісторыя дала ў ХХ стагоддзі аднаму з жыхароў Цэнтральнай Еўропы. Адначасова гэта спасцігальная з працай сума досведу, назіранняў, думак, успамінаў, якія складаюць любое асобнае жыццё, што ў дадзеным выпадку ахоплівае амаль цэлую эпоху».

07 чэрвеня 2011

Андрэй Хадановіч: «Кожны верш Мілаша набліжае чалавека да свабоды»

2011 год абвешчаны ў многіх краінах сьвету Годам паэта, Нобэлеўскага ляўрэата Чэслава Мілаша. У сувязі з чым шмат дзе ўжо адбываюцца і яшчэ адбудуцца самыя розныя ўшанавальныя імпрэзы. Зь Міжнароднага паэтычнага фэстывалю ў Кракаве нядаўна вярнуўся паэт і перакладчык, старшыня Беларускага ПЭН-Цэнтру Андрэй Хадановіч. Гутарыў карэспандэнт беларускай службы Радыё «Свабода» Міхась Скобла.

30 мая 2011

Інтэрв’ю з індыйскім паэтам і перакладчыкам Ашокам Ваджпаі

Ашок Ваджпаі - індыйскі паэт, перакладчык, выдавец, літаратурны крытык, адзін з самых цікавых сучасных творцаў на мове хіндзі. Апошнім часам паэт займаецца вывучэннем, перакладам і прасоўваннем у Індыі польскай паэзіі, пераклаў на мову хіндзі вершы Мілаша, Ружэйвіча, Шымборскай і Герберта.

04 лютага 2011

Знакі надыходзячых часоў

Пераклад інтэрвію з Чэславам Мілашам, якое было надрукавана ў кракаўскім часопісе «Znak» у сакавіку 1994 года. Гутарыць Павел Лісіцкі.